Wie er ook is...
ga weg of ik maak je af.
Je krijgt één kans.
Ik wil met rust gelaten worden.
Je had me met rust moeten laten.
Wat doe je hier?
Ben je me gevolgd?
Je mag hier niet zijn.
Waarom heb je me hierheen gebracht? Waarom?
Ik weet dat je er bent.
Waarom zeg je niets?
Als je niets zegt, luister dan maar.
M'n moeder is gestorven toen ze me redde.
Toen ze Nick redde, toen ze iedereen redde.
Omdat jij Mel en Ennis naar de plek leidde die wij hadden opgebouwd.
Omdat je tegen ons hebt gelogen.
En toen schoot je m'n broer neer.
Ik heb hem zien doodbloeden.
En ik...
Ik kon alleen maar toekijken hoe hij stierf.
Ik zag hem beseffen dat hij zou sterven.
En het ging niet snel.
Hij was wakker, het deed pijn, hij wist dat het jouw schuld was.
Hij wist dat degene die hij wilde redden, hem vermoord had.
Misschien dacht hij daarom dat z'n leven niets betekende.
Ik kan je niet naar buiten sturen.
Maar als je hier blijft, vermoord ik je vast.
Ik weet niet of ik dat wil, maar ik weet dat ik het zal doen.
Ik probeer zoals mam te zijn.
Ik probeer te geloven wat zij geloofde, te doen wat zij deed.
Meer heb ik niet van haar.
Dat is het enige wat haar levend houdt.
En als ik... Als ik je vermoord...
Dat pak je me niet meer af.
Je mag dan wel een kind zijn, Charlie...
maar je weet wat je hebt gedaan.
En daarom deug je niet.
Daarom ben je een vreselijk mens.
Erger dan wat daarbuiten rondloopt en mensen uiteenrijt.
Ik hoop echt dat je oud wordt...
zodat je moet onthouden wat je hebt gedaan.
Wat je hebt gedaan, wie je bent...
en het feit dat je het echt nooit meer...
kunt goedmaken.
Waarom heb je ze bedekt?
Waarom zeg je niets?
Kende je deze mensen of zo?
Ik heb ze daar expres neergelegd.
Kom naar beneden. Trek je jas aan.
Hou hem stil.
Goed zo.
De volgende.
We maken te veel lawaai.
Ga naar binnen.
We proberen het straks weer.
Wanneer het minder hard stormt.
Wanneer de doden weggaan.
Geef me je jas.
Ik probeer het juiste te doen.
Als dit lukt, kan ik hem drogen bij het vuur.
Geef me je jas.
Dan mag je naar boven.
Geef me je jas.
Is dit het pistool waarmee je...
Ik zei dat je hier niet mag zijn.
Ik zei dat ik je niet wilde zien.
Ben je hier om me te vermoorden?
Wil je mij vermoorden voordat ik jou te pakken krijg?
Moet ik dat geloven?
Ga weg. Schiet op.
Sorry.
Ik doe m'n best.
Het was niet voor mij bedoeld, hè?
Het was voor jou.
Iedereen geeft me redenen om vol te houden.
Maar volgens mij weten we allebei dat het niet zo werkt.
Er zijn geen goede redenen.
Volgens mij had je het juiste idee.
Maar dat betekent niet dat ik het je laat doen.
Waarom heb je me gered?
Omdat je wil dat ik ermee moet leven?
Met wat ik heb gedaan?
Geen idee.
Maar je moet er inderdaad mee leven.
Zo gemakkelijk kom je niet weg.
Wat dacht je dat ik zou zeggen?
Dat ik je gered heb omdat ik iets in je zie?
Dat ik je vergeef voor wat je m'n familie hebt aangedaan?
Dat ga ik niet zeggen. Het is niet waar.
Ik kan je niet helpen.
Je krijgt niet waar je naar op zoek bent. Niet van mij.
Je moet leren leven met wat je gedaan hebt.
Net zoals ik.
Zelfs als je alleen kunt afwachten...
tot je net als hen op die veranda staat.
Hoelang denk je dat de storm zal duren?
Geen flauw idee.
Ik kom uit Californië.
Sta op. We gaan eten.
Woonde je bij een strand?
Je komt toch uit Californië?
Het is een grote staat.
Ik woonde in de buurt.
Hoe was het?
Wat maakt het uit, Charlie?
Niets.
Ben je er nog nooit geweest?
In Californië? -Op het strand.
Ik zou naar Galveston gaan.
Met mam en pap.
We hadden het gepland.
Nou ja, zij dan.
We zouden een dag naar het strand gaan...
en 's avonds naar de boulevard.
Misschien zelfs in de achtbaan aan het einde van de pier.
Maar toen veranderde alles.
En...
We zijn allemaal wel iets misgelopen, Charlie.
Soms, als ik zit te lezen...
doe ik eventjes m'n ogen dicht...
om voor me te zien wat ik heb gelezen.
Maar ik heb geen boeken gevonden over Galveston.
De laatste keer dat ik op het strand was...
was het zoals overal.
Vol met doden.
Gewoon een plek om te ontvluchten.
Ga maar slapen.
Je mag hier niet komen. -Nee.
Sta op. -Nee.
Misschien is er wel iemand naar hen op zoek.
Wie? -Wie dan ook.
Iedereen die iets om deze mensen gaf, is dood.
Dat weet je niet.
Ik probeer niet goed te maken wat ik heb gedaan.
Dat gaat niet. Ik weet dat ik niet deug...
maar ik ga dit wel doen.
Doe wat je wilt.
Het geeft je echt geen beter gevoel.
Het waait steeds harder.
Charlie, luister.
Ik weet wat je probeert te doen.
Niemand is weg tot ze weg zijn.
Ik probeer het te geloven, zodat ik me niet zo schuldig voel...
maar dat gaat niet, want soms ben je gewoon weg als je weg bent.
En deze mensen zijn echt weg.
Daar veranderen de foto's niets aan.
Wat kan het jou schelen?
De kelder.
Kom op.
We komen hier niet weg, hè?
Niet via deze weg.
Wat doen we nu?
Daar.
Dat is onze uitweg.
Charlie, hier.
We moeten gewoon afwachten.
We komen hier wel weg.
Ik wil niet dood.
Dat weet ik.
Ik wil niet zoals zij worden.
Ik zag m'n ouders toen ze veranderd waren.
Ik dacht dat het niet echt was.
En ze kwamen terug.
Op die manier.
Sorry.
Ik probeer me te herinneren hoe ze er eerst uitzagen...
maar ik kan het niet.
Ik kan het gewoon niet.
Had ik maar een foto van hen.
Heb je het pistool nog?
Nee. Nee, ik kan het niet.
Ik kan het niet. -Ik kan niet eindigen zoals zij.
Ik wil niet eindigen zoals zij. -Ik kan het niet.
Je moeder en broer zijn weg... -Hou op.
Ik heb ze je afgenomen. -Hou op, Charlie.
Nee, ik doe het niet.
We gaan het niet redden.
We komen hier wel weg. We komen wel weg.
Niet waar. -Jawel.
Niet waar, dat weet je best. Doe het nou maar.
Ik weet dat je het wilt.
Ik kan niet eindigen zoals zij. Dat kan ik niet.
Ik kan het niet.
Het spijt me. Ik kan het niet.
Wat was dat?
Er viel iets op de deur.
Charlie, duwen.
Alicia, kijk dan.
Hij is op de deur gevallen.
Hij heeft ons gered.
Heb je het gedaan voor mij of voor jezelf?
Ik heb het gedaan voor de mensen die terug zouden kunnen komen.
Dit heb ik in het huis gevonden.
Hou het maar.
Ben je goed in dingen vinden?
Ik zie haar terug in jou.
Zelfs als jij het niet ziet. Ze is er.
Ik heb Morgan alleen gelaten in de storm.
Ik heb hem achtergelaten.
Ik heb iedereen achtergelaten.
Ik ben goed in dingen vinden.
Doe je ogen dicht.
Waarom?
Ik ga met je naar het strand.
Ik heb dit nog niet gezegd, maar het is een van m'n lievelingsplekken.
Je zit in de auto.
De ramen zijn open.
Je voelt de wind.
Hij is zacht.
Hij ruikt naar zout.
Zo weet je dat je er bijna bent.
Dan hoor je de golven.
En je ziet het strand.
Je trekt je schoenen uit en stapt het zand op.
Je voelt het zand tussen je tenen terwijl je naar het water loopt.
En in het begin is het water koud.
Maar hoe langer je erin bent...
hoe liever je in het water blijft.
En je drijft rond.
En je kijkt naar alle mensen op het strand.
Ben je er?
Ik lig in het water.
Het is zo blauw.
Ik kijk naar de kust en...
En wat?
Ik zie ze.
M'n moeder en vader, ik...
Ik kan ze weer zien.
We moeten ze vinden.
Charlie... -We moeten ze vinden en helpen.
We weten niet of ze nog leven.
Ze zijn weg.
Het wordt niet beter.
Dat gebeurt niet meer.
Het wordt alleen maar erger.
Al zijn we er niet om mee te maken hoe erg het wordt.
Kom.